Allerzielen ()

Samen met Allerheiligen vormt Allerzielen in veel katholieke kerken de jaarlijkse dodenherdenking. Allerheiligen is een dag speciaal voor bijzondere doden: heiligen. Allerzielen is voor álle overledenen. De ziel is een deel van de mens dat volgens christenen altijd blijft leven en na de dood naar God gaat.

Protestanten (Hervormingsdag) vieren geen Allerheiligen en ook geen Allerzielen. Zij herdenken hun dierbaren vlak voor Advent, op de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Maar al deze dagen vallen in een seizoen waarin het steeds kouder en donkerder wordt. De natuur wordt stiller en doet je eraan denken dat alle leven op aarde ooit eindigt. Het is een moment van terugkijken en vooruit zien. Van verdriet maar ook van mooie herinneringen. Op Allerheiligen en Allerzielen bezoeken veel families het kerkhof. Ze gaan naar de graven van hun dierbaren en versieren ze met bloemen. Al sinds de Middeleeuwen is het een traditie om kaarsen of lantaarns op de begraafplaats te laten branden. Mensen bidden ook dat de zielen het goed hebben. Ze bewaren bidprentjes, kaartjes met een afbeelding van de dode en een verhaaltje over hem of haar.

Joden en moslims geloven net als christenen dat er na de dood een eeuwig leven is bij God. Hindoes en boeddhisten geloven dat je ziel telkens opnieuw geboren wordt, in een mens of dier. Hindoes hebben ook een feest dat op Allerzielen lijkt: Pitri Poedja. Ze offeren dan voedsel en bloemen aan hun voorouders met speciale gebeden.